สองพันห้าร้อยห้าสิบหก (๒๕๕๖)

เหลือเวลาอีกไม่กี่ชั่วโมง (จากที่เขียน) ก็จะเป็นปีใหม่ตามสากลโลกละ ตั้งแต่ขึ้นปี 1 ก็คิดว่าชีวิตในช่วงข้ามปีเก่ากับใหม่ของข้าพเจ้าก็ไม่ได้มีความหวือหวาเหมือนแต่ก่อน ส่วนใหญ่ไม่อยู่บ้านเล่นคอมข้ามปีก็โดนครอบครัวลากไปเที่ยวแล้วไปจบที่บ้านย่าเสมอ ซึ่งปีนี้ก็เช่นกัน… เขียนบล็อกอยู่ที่บ้านย่าด้วย AIS 3G (น้ำตาจะไหล ของเค้าดีจริงๆ T^T) ซึ่งมันก็ซ้ำไปซ้ำมาแบบนี้แหละ ก็หวังใจว่าปีใหม่ต่อๆ ไปจะได้เปลี่ยนมุมมองตามชีวิตที่อยากจะทำกับเค้าซักที อยากไปกระโดดข้ามปีที่ลาว หรือไปหนาวข้ามปีที่ดอยไหนซักแห่ง คนอื่นอาจจะเขียน Year In Review ของแต่ละคนไปละว่าที่ผ่านมาเขาทำอะไรบ้าง สำหรับของเราก็รอไปก่อนนะ พอดีอยากลองฝีมือทำเว็บเจ๋งๆ ซักหน่อย คาดว่าไม่เกินอาทิตย์นี้จะเสร็จ แต่ก็สรุปเป็นคำพูดหน่อยนึงก็ได้ว่า “ปีมหาโหด” ทั้งปีได้พักแบบเที่ยวจริงๆ ไม่กี่ครั้งเองมั้ง ทำ Senior Project กับฝึกงานนี่ก็จะไม่มีแรงละ (อ่านบันทึกเด็กฝึกงานได้ที่นี่) แถมเป็นปีที่เคราะห์ซ้ำกรรมซัดแบบเต็มสตรีมมาก หลังตรุษจีนแก้งชงปั๊บ ป่วยแบบจะตายเลย (สาระเลยนะ มีวันนึงตัวร้อนแบบจะระเบิดอะ นอนบนเตียงไมาได้เลย เหงื่อออกแฉะไปหมด) กลางปีมรสุมโปรเจค ก่อนฝึกงานรถล้มเย็บไป 3 เข็ม นะ… พอเราผ่านพ้นเรื่องเรียนมาตามที่พ่อแม่คาดหวังไว้ให้มีวิชาชีพติดตัว หลายคนอาจจะแบบ เฮ้ย! จบแล้ว สบายแล้ว หางานทำได้แล้วสิ […]

แสดง Emoji บน PC ได้ไม่ง้อ Mac ด้วย Chromoji

จริงๆ เจ้า Emoji หรือตัวการ์ตูนแสดงอารมณ์ที่เราเห็นกันบ่อยๆ มันดันมาเกิดตอนอยู่ักับ iOS ทีนี้พวกมือถือ Android รวมถึงหลายๆ OS ก็ดันแสดงผลตามไม่ได้ซะงั้น แต่ Android อัพเดทใหม่ตอนนี้ก็แสดงผลเป็นตัว Android สีดำได้ละ ทีนี้ปัญหามาเกิดกับคนใช้ PC อีก เพื่อนก็ชอบส่ง Emoji ผ่าน iPhone ใน Twitter มาจัง เราก็ดูไม่ได้ ถ้าใน Mac ก็ยังแสดงผลเป็นรูปเลย แต่ Windows กับ Linux นี่สิเป็นกล่องสี่เหลี่ยม มองไม่ออกเลย ทำยังไงดี เมื่อวานเลยลองหา Extension ใน Google Chrome ดู ปรากฎว่าเจอเจ้านี่ครับ Chromoji – Emoji for Google Chrome Extension ตัวนี้ไม่มีอะไรมากครับ แค่ติดตั้งลงใน Google Chrome […]

การเดินทางของเด็กชายไม่เพอร์เฟค

เด็กชายคนหนึ่ง  เป็นแค่คนๆ นึงที่ไม่ได้เพอร์เฟคอะไร หน้าตาไม่หล่อ เรียนก็ไม่ได้เก่งเทพ เอาตัวรอดไปวันๆ ได้ เป็นแค่เด็กชายคนนึงที่ไม่ได้มีความใฝ่ฝันว่าอยากเป็นอะไรตั้งแต่เด็ก ไม่ได้โดนสังคมหรือครอบครัวบังคับให้เรียนหรือเป็นอะไรตามใจ เด็กชายคนนี้เป็นเด็กต่างจังหวัดที่ชีวิตอยู่แต่กับสิ่งสวยงาม ไม่โดดเรียน ไม่ทำตัวนอกลู่นอกทาง โตขึ้น เด็กชายคนนี้แค่ใช้ของมหัศจรรย์เป็น แต่เด็กชายไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ของมหัศจรรย์ชิ้นนั้นทำอย่างไร ? เด็กชายอดทนเรียนจนใกล้จะจบเต็มทีแล้ว จนรู้ว่า ของมหัศจรรย์ชิ้นนั้นทำได้อย่างไร เด็กชายคนนี้ใกล้จะได้กลับไปมอบของขวัญที่พ่อแม่อยากได้ นั่นคือ ความรู้ในการสร้างสิ่งมหัศจรรย์ มันคือสิ่งที่พ่อแม่ให้เด็กชายไม่ได้ แต่ท่านต้องการให้มันอยู่กับเด็กชายตลอดไป  เพื่อการเดินทางต่อไปในอนาคต ซึ่งระหว่างเดินทางอยู่ในวังวนของความรู้ เด็กชายก็คว้าประสบการณ์มากมาย ได้เจอเพื่อนใหม่ มิตรภาพใหม่ มีความสุขในโลกของมิตรภาพใบนั้น และมีความสุขกับวังวนของโลกแห่งการเรียนรู้ใหม่ๆ ใกล้เวลาแล้วที่เด็กชายต้องเปลี่ยนผ่านไปเป็นคนที่ต้องเดินด้วยขาของตัวเอง แต่เคยได้ยินกันไหม “ผู้ใหญ่อาบน้ำร้อนมาก่อน” ผู้ใหญ่ย่อมรู้ดีว่าทุกๆ สิ่ง ทุกๆ อย่างเป็นอย่างไร เด็กชายอยากออกไปผจญโลกกว้าง อยากลองเจ็บบ้าง ล้มบ้าง อยากเจอโลกของมิตรภาพใบใหม่ เจอโลกที่โหดร้ายเกิน และโลกที่ทำให้เด็กชายรู้จักเข้มแข็ง และรู้จักอดทนต่อการใช้ชีวิตบนโลกใบนี้ ผู้ใหญ่ห้ามปรามเด็กชายว่า “โลกใบนี้มันน่ากลัว อย่าไปเลย กลับมาที่เดิมดีไหม ?” เด็กชายคนนี้เดินมาไกลมาก ไกลพอที่เดินกลับไปยังจุดเดิมไม่ได้แล้ว ทางเดินที่เด็กชายเดินมาไม่เหมือนเดิมตั้งแต่เริ่มออกเดินแล้ว แต่ใช่ว่าเด็กชายอยากจะเดินไปเรื่อยเปื่อยอย่างไร้จุดหมาย เด็กชายสัญญากับตัวเองว่า […]

ลมเหมันต์ยามเย็นพาพัด สัตบรรณเริงกลิ่น (ฮือออ)

สวัสดีหน้าหนาว~ อันยองฮาเซโย แต่ก่อนจะบ่น ขอถามซักคำ นี่หนาวแล้วหรอ… คือช่วงตุลาคมปลายๆ นี่ต้องหนาวสั่นสะท้านแล้วนะ นี่หนาวแล้วหรอ… หนาวจนเหงื่อหยดแหมะๆๆๆ เลยนะ ( -_-“) เวลาที่หน้าหนาวมาเยือนประเทศไทย มันก็มีอะไรหลายๆ สิ่งที่บ่งบอกแล้วว่า หน้าหนาวมาแล้วนะ เช่น แดดจะไม่ร้อนสะท้านทรวงเหมือนหน้าร้อน (แหงสิ) หรือเริ่มเห็นดอกไม้ผลิดอกออกมาสวยๆ แต่มันจะมีสิ่งหนึ่งที่มันมาพร้อมหน้าหนาวเหมือนกัน นั่นคือ ดอกต้นพญาสัตบรรณ(หรือต้นตีนเป็ด)บานสะพรั่งออกมาเต็มต้นสวยงาม ไม่ใช่แค่ความสวยงามเท่านั้นที่ออกมาเฉิดฉายบนต้น มีสิ่งหนึ่งที่ทุกคนจะพบเจอกับมันตอนเย็นๆ ที่เดินผ่านถึงกับปิดจมูกกันแทบไม่ทัน นั่นคือ.. กลิ่น ซึ่งเจ้ากลิ่นของของดอกตีนเป็ดเป็นอะไรที่บรรยายด้วยคำพูดไม่ได้จริงๆ ครั้นจะแนบไฟล์กลิ่นให้คุณๆ ดมกันในบล็อกก็ทำไม่ได้ เหม็นไม่ไหวจริงๆ แล้วประเทศไทยแทบจะปลูกไอ้ต้นนี้แทบทุกหย่อมหญ้า แล้วที่ทำงานเนี่ย ปลูกประมาณ 1/3 ของพื้นที่รอบถนน แล้วไอ้เราก็ต้องวิ่งออกกำลังกายตอนเย็นเส้นนั้น พอผ่านช่วงตีนเป็ดโร้ดปั๊บ อื้อหืออออออ วิ่งเต็มฝีเท้าให้ไกลกลิ่น คือช่วงด้านหน้าที่ทำงานมันจะเป็นแนวยาวทั้งถนน เราก็สปีดเต็มที่ พอหมดโค้งเส้นข้างซ้ายนึกว่าจะปลอดภัย ยังจะมีสองสามต้นอีก ฮือออออ ไม่ไหวจะดมกลิ่นจริงๆ ก็เลยหาข้อมูลยุกยิกๆ ว่า ทำไมประเทศไทยชอบปลูกไอ้ต้นตีนเป็ดกันจังเลย ถ้าพูดในแง่ความเชื่อและเรื่องทั่วๆ ไป มีคนอธิบายไว้ในคอมเมนท์บน Facebook ว่า […]

ทำไมต้องมานั่งกดคุ๊กกี้ด้วยเนี่ยยย

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่นั่งทำงานไปแล้วก็ไม่รู้จะทำอะไรแก้เซ็งเวลาคิดงานไม่ออก แล้วก็ไปสะดุดกับคำว่า กดคุ้กกี้ ใน Twitter ที่จริงก็ไม่รู้นะว่าเค้าเล่นกันมานานหรือยัง ก็เลยใช้ Keyword ว่า click cookie game ดู เจอเว็บแรกเข้าไปเลย นั่งเล่นตั้งน๊าน +Mathavit Matharat หรือ @tannce ทักมาว่า @vVkungz ทำไมเล่นรุ่นเก่าล่ะนาย— เป็นเทวดา (@tannce) September 17, 2013 แล้วก็เลยเจอกับเว็บที่เค้าเล่นกันจริงๆ จนได้ นั่นคือ http://orteil.dashnet.org/cookieclicker/ หรือเรียกเจ้าเกมนี้ว่า Cookie Clicker นั่นเอง เกมนี้ไม่มีอะไรมากเลยจริงๆ ครับ คลิ๊กที่คุ๊กกี้ให้ได้มากๆ แล้วก็เก็บไปเรื่อยๆ แล้วก็ซื้อของด้านข้างรวมถึงอัพเกรดของให้สามารถคลิ๊กได้แต่ละครั้งได้คุ๊กกี้มากขึ้น รวมถึงมันจะผลิตออกมาให้อัตโนมัติด้วย ซึ่งไอเทมแต่ละอย่างก็จะให้จำนวนคลิ๊กที่ต่างกันออกไป แล้วยิ่งเราซื้อของชิ้นนั้นเยอะเท่าไหร่ ราคาของชิ้นนั้นก็จะสูงขึ้นเรื่อยๆ รวมถึงการอัพเกรดของที่ยิ่งอัพดีขึ้นเรื่อยๆ ถ้าเราคลิ๊กเองก็จะได้ % ในการตกของคุ๊กกี้สูงตามไปด้วย แต่การอัพเกรดแต่ละครั้งก็ต้องอาศัยการปลดล็อก Achievement ด้วยนะ ที่สำคัญ สามารถกด Save เกมแล้ว Export มันออกมาเป็น Code แล้วเวลาเราย้ายไปเล่นเครื่องอื่นก็สามารถเอา […]

หอคอยแห่งความเชื่อใจ

จากที่เคยรีวิวหนังสือ มีความสุขทุกวันได้ไหมเนี่ย ให้อ่านกันตอนก่อนโน้น มันมีเรื่องนึงที่ผมรู้สึกว่า มันเป๊ะจริงๆ นะเรื่องนี้ เลยอยากเอามาแชร์ให้ได้รู้จักกับเจ้าสิ่งที่เรียกว่า หอคอยแห่งความเชื่อใจ อีกครั้งหนึ่งมนุษย์ทุกคนมีความสัมพันธ์กันหมดครับ ถึงแม้เราจะไม่รู้จักเขา แต่ก็ถือว่าเป็นความสัมพันธ์อย่างหนึ่งที่เรียกว่า คนไม่รู้จัก หรือ คนแปลกหน้านั่นเอง ส่วนความสัมพันธ์ ไม่จำเป็นต้องเป็นในทางที่ดีก็ได้ ถ้าคุณและเขามีความบาดหมางต่อกัน เป็นศัตรูกัน ก็เป็นความสัมพันธ์ในรูปแบบหนึ่ง ทีนี้มาดูในเรื่องความสัมพันธ์ที่ดีกันดีกว่าครับ คนเรารู้จักกับใครสักคนหนึ่ง สิ่งที่จะเกิดขึ้นความผูกพันธ์และความเชื่อใจพร้อมกับหอคอยๆ หนึ่ง ตอนรู้จักกันใหม่ๆ เราอาจจะยังรู้สึกประหม่า คุยด้วยแล้วจะเข้ากันได้มั้ย เค้าจะเป็นยังไง หอคอยที่คุณสร้างไว้ก็ยังก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ พอนานๆ วันเข้าเราได้รู้จักกันมากขึ้น คุยกันมากขึ้น หอคอยนี้ก็จะเติบโตมากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุด เมื่อคุณคิดว่าความสัมพันธ์ของคุณที่เกิดขึ้นมันถึงจุดที่เป็นแล้วเช่น แฟน เพื่อนสนิท คนรู้จัก หอคอยนี้ก็จะอยู่ยงคงถาวร (เผลอๆ ถ้ารู้สึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเราและเขาดีขึ้นเรื่อยๆ หอคอยก็จะยิ่งสูงไปเรื่อยๆ นั่นแหละ) วันหนึ่ง ความสัมพันธ์สั่นคลอน เกิดจากสภาวะแวดล้อมใดๆ ก็ทำตามทำให้คุณและเขาเริ่มไม่เข้าใจหรือผิดใจกัน หอคอยแห่งความเชื่อใจนี้มันจะถูกถล่มลงมาทีละน้อย แต่…ให้ลองคิดดูว่า หากคุณเป็นคนก่อเรื่องนั้นขึ้นมา แล้วเขาไม่ชอบหรือรับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น จากหอคอยสูงๆ ที่อุตส่าห์ตั้งใจสร้างขึ้นมา จะเขาถล่มลงมาภายใน 1 วินาทีเลย […]

เพราะเหมืองแม่เมาะไม่ใช่แพะทางสังคม

เมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ผมได้ไปออกรับงานของเหมืองแม่เมาะ จ.ลำปาง กับอาจารย์ที่ภาควิชามา เค้าต้องการให้ทำระบบการจัดการเหมืองด้วยมือถือให้ (ความลับๆ เรื่องนี้บอกไม่ได้) ถ้าเอาจริงๆ ครั้งนี้ถือว่าเป็นการไปแม่เมาะครั้งแรกของผมเลยก็ว่าได้นะ เรื่องของเรื่องคือที่อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง มีเหมืองถ่านหินลิกไนท์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยที่มีชื่อว่า เหมืองแม่เมาะ ซึ่งถ้าเอ่ยชื่อว่า เหมือง เมื่อไหร่ หลายคนคงจะนึกถึงอากาศไม่บริสุทธิ์ แถมเห็นฝุ่นดำๆ คลุ้งให้เต็มไปหมด รถบรรทุกก็วิ่งกันให้วุ่นวาย หลายๆ คนคงเคยเห็นโฆษณาชวนฝันของแม่เมาะที่ชักชวนนักท่องเที่ยวมาเที่ยวที่แม่เมาะกัน แถมบอกว่าอากาศที่นี่ดีและบริสุทธิ์แล้ว บล็อกในเอนทรีก็เลยอยากมาเล่าให้ฟังว่าหลังจากที่ไปมาแล้วนั้น อากาศที่แม่เมาะบริสุทธิ์มากครับ ถ้าให้เทียบนี่ดีกว่าจังหวัดที่ผมเรียนหรือดีกว่าเมืองหลวงซะอีก แถมมีต้นไม้มากมายเต็มไปหมด ได้มีโอกาสคุยกับพี่ๆ เจ้าหน้าที่ฝ่ายไอทีของที่นั่นเกี่ยวกับเรื่องสภาพบรรยากาศและรอบๆ เหมืองแม่เมาะ พี่เขาบอกว่าจริงๆ แล้วเหมืองแม่เมาะจะแบ่งการทำงานออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายนึงดูแลเรื่องการขุดโดยเฉพาะ เมื่อได้ลิกไนท์ก็เอาไปให้กับฝ่ายที่สองที่ดูแลเรื่องการนำลิกไนท์ไปแปรรูปเข้าโรงงานผลิตไฟฟ้า ฉะนั้น ถ้าเรามองดูดีๆ จะเห็นว่ากระบวนการการแปรรูปลิกไนท์ จะเกิดผลเสียต่อสภาพแวดล้อมมากๆ แต่พี่เขาบอกว่าตอนนี้ทั้งส่วนของการขุดเจาะและโรงไฟฟ้านั้น มลพิษแทบจะเป็น 0 แล้ว ไม่ต้องห่วงว่าขุดเจาะแล้วฝุ่นจะคลุ้งกระจายเพราะในเหมืองมีการฉีดน้ำอยู่สม่ำเสมอ ส่วนโรงไฟฟ้าก่อนจะปล่อยควันออกมาและปล่อยน้ำเสียลงสู่แม่น้ำ ก็มีการคัดกรองอย่างดี อีกอย่างที่ผมทราบมาจากพี่ๆ เจ้าหน้าที่คือ เวลามีข่าวว่าเกิดฝุ่นควันมากมายในแถบภาคเหนือตอนบน สำนักข่าวเหล่านี้จะอ้างว่ามาจากเหมืองแม่เมาะที่ขุดเจาะจนเกิดฝุ่นควันแทบจะทุกครั้ง ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริง ปัจจัยการเกิดฝุ่นควันนั้นมีมากมาย หลักส่วนใหญ่จะเกิดจากไฟไหม้ในแถบประเทศพม่าแล้วลมก็พัดลงมาปกคลุมในเขตภาคเหนือของประเทศเรา สิ่งที่เหมืองแม่เมาะทำได้คือการแก้ข่าวโดยไม่มีหลักฐานยืนยันเพราะภายในเขตเหมืองนั้นอันตรายอยู่มาก แถมนักข่าวก็คงไม่มีใครกล้าลงไปแน่นอน […]

ความคาดหวังของฉันหรือของใคร ?

ไหนๆ ก็เหลือเวลาอีก 1 ปีสำหรับการเรียนในมหาวิทยาลัย ก็เลยอยากมาเล่าประสบการณ์ในชีวิตก่อนที่จะได้เรียนในมหาวิทยาลัยให้อ่านกัน อยากให้เป็นข้อคิดหรือเป็นประสบการณ์กับน้องๆ ที่กำลังจะเรียนต่อด้วยนะครับ ผมเชื่อว่าหลายๆ คนคงจะโดนใครสักคน คาดหวัง ที่จะให้ทำอะไรบางอย่าง เช่น หวังว่าเธอจะเป็นหมอ หวังว่าเธอจะเป็นผู้ชายไม่ใช่เกย์หรือตุ๊ด(อาจจะมีต่อด้วยว่า “เหมือนลูกข้างๆ บ้าน”) หรือหวังว่าฉันจะได้แฟนหน้าตาดีกว่าณเดชน์ คนเรามันมีเรื่องคาดหวังกันเยอะแยะครับ ซึ่งอาจจะเกิดจากการคาดหวังด้วยตัวเอง ด้วยผู้อื่นหรือจะด้วยใครก็ตาม ผมว่าการคาดหวังให้ใครสักคนเป็นแบบนั้น ทำอย่างนี้ มันก็เหมือน การบังคับ กันทางอ้อมนะครับ เข้าใจว่าการคาดหวังนั้นมันเกิดมาจากคำพูดของเรา แต่อนาคตมันก็ไม่ใช่เรื่องแน่นอน ถูกต้องไหมครับ ? ลองยกตัวอย่างตัวผม…  ตอนเด็กบอกพ่อแม่ว่า “โตขึ้นหนูอยากเป็นหมอ” ตอนนั้นเค้าก็เห็นว่าเราเรียนได้คะแนนดีมาก  ตอนประถม เค้าเลย คาดหวัง ละว่าไอ้เด็กคนนี้โตมาต้องเป็นหมอแน่ๆ แต่พอนานๆ เข้า ผมก็เกรดไม่ดีเพราะวิชาเลข พ่อแม่ก็เลขพยายามให้เก่งเลข ไอ้จุดนี้แหละ ที่มันทำให้ความคาดหวัง แปรเปลี่ยนเป็น การบังคับกันทางอ้อม ซึ่งพอผมเข้ามัธยมต้นมา ผมปฏิเสธพ่อแม่เลยว่าไม่ขอเรียนพิเศษที่ให้เรียนนะ แต่วิชาไหนไม่ได้เดี๋ยวไปเรียนเอง ซึ่งยอมรับว่าพอไปเรียนก็ไม่ได้ตั้งใจอะครับ ไปชวนเพื่อนคุยมากกว่า (ฮา) หลังๆ เข้าไปคุยกับพ่อแม่ให้เข้าใจว่า เนี่ย ไอ้เรื่องคำนวณอะไม่เก่งจริงๆ นะครับ […]

15 อาชีพที่ติดกาแฟแบบเข้าเส้น

กาแฟ เป็นเครื่องดื่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นที่นิยมของบรรดานักทำงานดึกๆ หรือคนที่ต้องการใช้พลังงานเยอะๆ เลยก็ว่าได้ แต่เคยคิดมั้ยว่า อาชีพไหนบ้างที่ติดกาแฟแบบเข้าเส้น ขาดไม่ได้เลยก็ว่าได้ 15 อาชีพนั้นเป็นอาชีพไหนบ้าง ตรงกับคุณหรือเปล่า มาดูกันจากการสำรวจของบริษัทโดนัทรายหนึ่ง เค้าได้ทำการสำรวจคนทำงานในประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งทำการสำรวจกลุ่มคนทำงานทุกกลุ่ม ทำให้ได้ 15 อันดับ อาชีพที่ดื่มกาแฟอย่างหนัก ดังนี้15 อาชีพที่ติดกาแฟเข้าเส้น (ไมไ่ด้เรียงลำดับนะครับ) นักวิทยาศาสตร์ / เจ้าหน้าที่ Lab นักการตลาด / PR มืออาชีพ นักวิชาการ นักเขียน / บรรณาธิการ ผู้ดูแลระบบการดูแลสุขภาพ นักฟิสิกส์ คนจัดเตรียมอาหาร อาจารย์ในมหาวิทยาลัย นักสังคมศาสตร์ นักการตลาด ผู้ดูแลส่วนบุคคลรับจ้าง (พี่เลี้ยงเด็ก, พี่เลี้ยงคนสูงอายุ) ฝ่ายดูแลทรัพยากรมนุษย์ พยาบาล เจ้าหน้าที่รัฐบาล ผู้ใช้แรงงาน จะได้เห็นได้ว่า การดื่มกาแฟใน 15 อาชีพนี้ ล้วนแล้วแต่ใช้กำลังทางกายและสมองกันเลยทีเดียว โดยการดื่มกาแฟนั้น จะเกิดจากการดื่มในที่ทำงาน ซึ่งจากการสำรวจเพิ่มเติมพบว่า  46% จากคนทำงานในสหรัฐบอกว่า […]